De schilderijen en tekeningen die je hieronder ziet, worden geboren uit mijn handen, maar nog meer uit de plek in mij waar stilte en gevoel elkaar raken. Schilderen is voor mij een plek waar ik kan landen, waar ik kan luisteren naar wat het leven fluistert, waar kleur en gevoel elkaar ontmoeten zonder haast.

Ik weet nooit precies wat er wil ontstaan. Het doek spreekt terug terwijl ik schilder, en langzaam ontvouwt zich een vorm, een beweging, een verhaal dat ik zelf nog niet kende. Op het moment dat mijn hart stil wordt, weet ik: nu is het voltooid. Soms in één adem, soms pas na vele weken van kijken, voelen, wachten.

Ik schilder vooral abstract, met acrylverf als mijn trouwe metgezel. Kleuren leiden mij, materialen nodigen mij uit: cement, zand, papier, karton, vlas, knoopjes — alles mag meedoen als het iets wil vertellen. En soms, wanneer eenvoud mij roept, neem ik houtskool in mijn hand en ontstaat er een tekening die lijkt op een fluistering in zwart en wit.

Mijn kunst is geen antwoord, maar een uitnodiging. Jij mag zien wat jij ziet. Jij mag voelen wat jou raakt.
Wat jouw ogen herkennen, is precies wat voor jou bedoeld is — en dat mag voor ieder mens anders zijn.